آمفیزم چیست؟

آمفیزم

 

آمفیزم نوعی بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD) است که معمولاً پس از سالها سیگار کشیدن ایجاد میشود. در این شرایط کیسههای هوا در ریهها آسیب دیده و کشیده میشوند. این امر منجر به سرفه مزمن و مشکل تنفسی میشود. پس از ایجاد، آمفیزم قابل برگشت نیست. به همین دلیل است که عدم استعمال سیگار یا ترک سیگار بسیار مهم است.

سیگار کشیدن شایعترین علت آمفیزم است، اما عوامل دیگری نیز میتوانند باعث آن شوند. در حال حاضر درمانی برای آن وجود ندارد، اما ترک سیگار میتواند به بهبود این بیماری کمک کند.

 

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آمفیزم، از جمله دلائل، علائم و گزینههای درمانی، به مطالعه ادامه مطلب ادامه دهید.

آمفیزم نوعی بیماری است که به دیواره کیسههای هوا (آلوئول) ریه آسیب میرساند. آلوئولها کیسههای هوایی کوچک، با دیواره نازک و بسیار شکننده ای هستند که به صورت دستهای در انتهای لولههای برونش در اعماق ریهها قرار دارند. در ریههای طبیعی و سالم حدود 300 میلیون آلوئول وجود دارد. هنگامی که هوا را تنفس میکنید، آلوئول ها کشیده میشوند، اکسیژن را به داخل میکشند و آن را به خون منتقل میکنند. هنگام بازدم، آلوئول ها جمع میشوند و دی اکسید کربن را از بدن خارج میکنند.

 

چه کسانی به آمفیزم مبتلا میشوند؟

بیش از 3 میلیون نفر در ایالت متحده به آمفیزم مبتلا شدهاند. بیش از 11 میلیون آمریکایی به بیماری COPD مبتلا هستند. آمفیزم بیشتر در مردان بین 50 تا 70 سال دیده میشود.

 

چه عواملی باعث آمفیزم میشوند؟

سیگار کشیدن عامل شماره یک است. به همین دلیل، آمفیزم یکی از قابل پیشگیریترین انواع بیماریهای تنفسی است. آلایندههای هوا در خانه و محل کار، عوامل ژنتیکی (ارثی) عامل (کمبود آلفا 1 آنتی تریپسین) و عفونت تنفسی نیز میتوانند در ایجاد آمفیزم نقش داشته باشند.

سیگار کشیدن نه تنها بافت ریه را از بین میبرد ، بلکه مجاری تنفسی را نیز تحریک میکند. این باعث التهاب و آسیب به مژکهایی میشود که در لولههای برونش قرار دارند. این عامل باعث تورم مجاری هوایی، تولید مخاط و مشکل در پاکسازی مجاری هوایی میشود. همه این تغییرات میتواند منجر به تنگی نفس شود.

 

علائم آمفیزم چیست؟

علائم آمفیزم ممکن است شامل سرفه ، خس خس سینه ، تنگی نفس ، تنگی قفسه سینه و افزایش تولید مخاط باشد. اغلب اوقات، تا زمانی که 50 درصد یا بیشتر از بافت ریه از بین نرود ، ممکن است این علائم مشاهده نشود. تا آن زمان، تنها علائم ممکن است ایجاد تدریجی تنگی نفس و خستگی باشد ، که میتواند با بیماریهای دیگر اشتباه شود. در افرادی که به آمفیزم مبتلا میشوند خطر ابتلا به ذات الریه، برونشیت و سایر عفونتهای ریوی افزایش مییابد. در صورت بروز هر یک از این علائم به پزشک مراجعه کنید:

تنگی نفس، خصوصاً در حین ورزشهای سبک یا بالا رفتن از پلهها

احساس مستمر عدم توانایی گرفتن هوای کافی

سرفه طولانی مدت یا “سرفه سیگاری”

خس خس

تولید مخاط طولانی مدت

خستگی مستمر

 

چگونه آمفیزم تشخیص داده میشود؟

تشخیص آمفیزم را تنها با علائم نمیتوان تشخیص داد. از چندین آزمایش برای تشخیص استفاده میشود. از جمله این آزمایشات میتوان به موارد زیر اشاره نمود:

اشعه ایکس: اشعه ایکس به طور کلی برای تشخیص مراحل اولیه آمفیزم مفید نیست. با این حال، اشعه ایکس میتواند به تشخیص موارد متوسط یا شدید کمک کند.

پالس اکسیمتری: این آزمایش با عنوان آزمایش اشباع اکسیژن نیز شناخته میشود. پالس اکسیمتری برای اندازه گیری میزان اکسیژن خون استفاده میشود.

اسپیرومتری و تست های عملکرد ریوی (PFT): این یکی از مفیدترین آزمایشها برای تعیین انسداد مجاری هوایی است. اسپیرومتری یا PFT با اندازهگیری جریان هوا در حالی که بیمار نفس میکشد و بازدم میکند، حجم ریهها را آزمایش میکند.

گاز خون شریانی: این آزمایش میزان اکسیژن و دی اکسید کربن موجود در خون از یک شریان را اندازه گیری میکند. این آزمایشی است که اغلب با بدتر شدن آمفیزم استفاده میشود. به خصوص در تعیین نیاز بیمار به اکسیژن اضافی بسیار مفید است.

الکتروکاردیوگرام (ECG): نوار قلب عملکرد قلب را بررسی میکند و برای رد بیماری قلبی به عنوان علت تنگی نفس استفاده میشود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *