برونشیت مزمن چیست؟

برونشیت مزمن

برونشیت مزمن نوعی COPD (بیماری انسدادی مزمن ریوی) است. COPD گروهی از بیماریهای ریوی است که تنفس را سخت میکند و با گذشت زمان بدتر میشود. نوع اصلی دیگر COPD آمفیزم است. اکثر مبتلایان به COPD به آمفیزم و برونشیت مزمن مبتلا هستند، اما شدت هر نوع از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

برونشیت مزمن التهاب (تورم) و تحریک لولههای برونش است. این لولهها مجاری هوایی هستند که هوا را به کیسههای هوا در ریههای شما منتقل میکنند. تحریک لولهها باعث جمع شدن مخاط میشود. این مخاط و تورم لولهها باعث می شود که ریهها به سختی اکسیژن را وارد کنند و دی اکسید کربن را از بدن خارج کنند.

 

چه عواملی باعث برونشیت مزمن میشود؟

علت برونشیت مزمن معمولاً قرار گرفتن طولانی مدت در معرض تحریک کنندههایی است که به ریهها و مجاری هوایی شما آسیب میرسانند. در ایالات متحده، دود سیگار دلیل اصلی آن است. استفاده از دخانیات نیز میتواند باعث بیماری برونشیت مزمن شود، به خصوص اگر آنها را استشمام کنید.

قرار گرفتن در معرض سایر مواد تحریککننده استنشاق میتواند در برونشیت مزمن نقش داشته باشد. این موارد شامل دود سیگار، آلودگی هوا و بخارات شیمیایی یا گرد و غبار موجود در محیط یا محل کار است.

بندرت، یک بیماری ژنتیکی به نام کمبود آلفا-1آنتیتریپسین میتواند در ایجاد برونشیت مزمن نقش داشته باشد.

 

چه کسانی در معرض خطر برونشیت مزمن هستند؟

عوامل خطر زا در ایجاد برونشیت مزمن عبارتند از:

سیگار کشیدن. این عامل اصلی برونشیت مزمن میباشد. تا 75 درصد افرادی که برونشیت مزمن دارند سیگار میکشند و یا سایر دخانیات را استفاده میکنند.

قرار گرفتن طولانی مدت در معرض تحریک کنندههای دیگر ریه، مانند دود سیگار، آلودگی هوا و بخارات شیمیایی و گرد و غبار موجود در محیط یا محل کار.

سن. اکثر افرادی که برونشیت مزمن دارند با شروع علائم حداقل 40 سال سن دارند.

ژنتیک. این مورد شامل کمبود آلفا 1 آنتیتریپسین است که یک بیماری ژنتیکی است. همچنین، افراد سیگاری که به برونشیت مزمن مبتلا میشوند، در صورت داشتن سابقه خانوادگی COPD، بیشتر به آن مبتلا میشوند.

 

چگونه برونشیت مزمن تشخیص داده میشود؟

به منظور تشخیص برونشیت مزمن افراد باید به مراکز خدمات بهداشتی و درمانی مراجعه نمایند. که در این مراکز:

در مورد سابقه پزشکی و سابقه خانوادگی بیمار سوال میکنند.

در مورد علائم بیمار سوال میکنند.

ممکن است آزمایشهای آزمایشگاهی مانند آزمایش عملکرد ریه، عکسبرداری از طریق قفسه سینه یا سی تی اسکن و آزمایش خون انجام شود.

 

روشهای درمانی برونشیت مزمن چیست؟

هیچ درمانی برای برونشیت مزمن وجود ندارد. با این حال، درمانها میتوانند به علائم کمک کنند، روند بیماری را کند کنند و توانایی شما را برای فعال ماندن بهبود ببخشند. همچنین در کنار روشهای درمانی نیاز است تا به منظور پیشگیری مواردی مانند زیر رعایت شوند.

ترک سیگار: ترک سیگار مهمترین اقدامی است که میتواند در درمان برونشیت مزمن کمک نماید.

برنامه غذایی داشته باشید که نیازهای بدن شما را برآورده کند. همچنین درباره میزان فعالیت بدنی سوال نمایید. فعالیت بدنی میتواند به ماهیچههای شما کمک کند که بتوانید بهتر نفس بکشید.

داروهایی مانند:

Bronchodilators، این دارو باعث شل شدن عضلات مجاری تنفسی شما می شوند. این کمک میکند تا راههای هوایی شما باز شود و تنفس راحتتر شود.

واکسن آنفولانزا و ذات الریه پنوموکوکی، از آنجا که افراد مبتلا به برونشیت مزمن در معرض خطر بیشتری برای این بیماریها هستند.

آنتی بیوتیکها، در صورت ابتلا به عفونت باکتریایی یا ویروسی ریه.

در صورت داشتن برونشیت مزمن شدید و سطح اکسیژن کم در خون، اکسیژن درمانی.

توانبخشی ریوی، برنامهای است که به بهبود رفاه افرادی که دارای مشکلات مزمن تنفسی هستند کمک می کند شامل یک برنامه تمرینی، آموزش مدیریت بیماری، مشاوره تغذیهای.

و در آخر پیوند ریه، به عنوان آخرین چاره برای افرادی که علائم شدیدی دارند که با داروها بهتر نشدهاند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *